praktijk voor hulp aan ouders en kinderen bij pesten en buitensluiten op de basisschool

Download direct mijn gratis tips!

Als moeder wil je doen wat goed is voor je kind. Je wil je kind zelfvertrouwen meegeven. Je wil dat je kind weet dat je er als moeder voor hem of haar bent, en als er ergens iets hapert wil je actie! Ik deel hier éénmalig drie gratis gouden tips die voor mij als kind, toen ik zelf gepest en buitengesloten werd op school, een verschil gemaakt zouden hebben. Tips waarmee jij met je kind direct aan de slag kunt als het op school veel moeite heeft om er bij te horen. Met deze tips kun je er per direct voor zorgen dat het meer ontspannen en met meer zelfvertrouwen naar school kan gaan.

Laat hier naast je naam en emailadres achter en ontdek wat jij kan doen om je kind NU meteen te helpen.

 

Heb jij hem al?

Mijn gratis e-book

met drie gouden tips!

Herken je dit?

  • Je bent trots op je gezin en je doet wat je kan om je kind het allerbeste mee te geven. Dat mooie mensje in de dop wat zoveel moois in huis heeft wil je meegeven dat het het waard is om gezien te worden.
  • Je bent een actieve ouder en staat graag klaar om mee te helpen bij activiteiten als dat nodig is.
  • Je verdiept je ook graag in onderwerpen als psychologie en ontwikkeling, alles om een goede moeder te zijn.
  • Je bent er achter gekomen dat je kind op school veel moeite moet doen om er bij te horen. Er zijn regelmatig pesterijtjes die soms uitmonden in conflicten, met als ongewenst resultaat dat je kind buiten de groep staat.
  • Je kind heeft elke dag buikpijn als het naar school moet. Er over praten met je kind gaat moeizaam.
  • Je wil iets doen… je wil je kind helpen… maar WAT KUN JE DOEN? De een heeft het over een weerbaarheids-training, een ander heeft het over het gesprek aangaan, een derde zegt: negeren en er boven staan. Je weet het niet meer. Je weet alleen wel dat dit absoluut moet stoppen.

Dit was mijn verhaal…..

Als meisje op de lagere school was ik een buitenbeentje. Ik hoorde er niet bij en werd in toenemende mate het mikpunt van getreiter. Mijn moeder vond het vreselijk wat er gebeurde, maar ze wist niet wat ze met me aan moest. Mijn moeder heeft het er nu nog over hoe vreselijk ze het vond om er achter te komen dat ik als enige niet uitgenodigd was op een kinderfeestje waar de hele klas aanwezig was. Ik heb als kind haar onmacht gevoeld. Voor mij was dat reden om dat soort zaken bij mezelf te houden en me in mezelf terug te trekken. Tot het echt niet meer ging. In de 5e klas, nu groep 7, voelde ik me zo ongelukkig dat ik deed alsof ik ziek was en niet meer kon lopen. Ik wilde niet meer naar school. Ik werd zelfs in het ziekenhuis opgenomen. Mijn moeder was wanhopig.

Uiteindelijk mocht ik naar een andere school en werd mijn leven gemakkelijker. Ik heb me altijd afgevraagd waarom dit mij gebeurde. En hoe het kwam dat een groep kinderen die stuk voor stuk oké zijn, als groep tot hele nare dingen in staat was? Wat had ik kunnen doen, wat hadden mijn ouders kunnen doen? Ik wilde antwoorden. Die heb ik ook gevonden. In studies, in sport, in levenservaring, in werk als gedragstrainer bij de jeugdbescherming en reclassering, en niet in de laatste plaats door zelf moeder te worden. Ik ontdekte allerlei eyeopeners die voor mij als kind, achteraf, het verschil hadden kunnen maken. Als mijn moeder dat allemaal geweten had… dan was mijn leven als schoolkind een stuk gemakkelijker geweest.

Wil jij weten wat jij NU direct kunt doen om je kind te helpen als het op de basisschool buitengesloten of gepest wordt? Laat dan bovenaan deze pagina je naam en emailadres achter. Je ontvangt dan direct 3 gratis gouden tips!